Różaniec Święty ze Świętym Gabrielem
Edytowane przez Tito Paolo Zecca CP
Różaniec jest najbardziej rozpowszechnioną modlitwą maryjną. Święty Gabriel od Matki Boskiej Bolesnej jako dziecko żarliwie odmawiał różaniec, każdego dnia. W swoich listach prosił swoją rodzinę, aby codziennie modliła się do Maryi Dziewicy, szczególnie poprzez odmawianie różańca, aby otrzymać błogosławieństwo od Pana i móc zawsze pełnić Jego wolę.
K. W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego.
L. Amen.
K. Boże wejrzyj ku wspomożeniu memu.
L. Panie, pospiesz ku ratunkowi memu.
K. Boże, Twój jedyny Syn nabył dla nas przez swoje życie, śmierć i zmartwychwstanie dobra zbawienia wiecznego: spraw, abyśmy rozważając te tajemnice w Różańcu Świętym Maryi Dziewicy, mogli naśladować to, co zawierają, i osiągnąć to, co obiecują. Przez Chrystusa, Pana naszego.
L. Amen.
TAJEMNICE RADOSNE ( poniedziałek i sobota )
1. Zwiastowanie
Z Ewangelii (Łk 1, 28-31-38)
Anioł przyszedł do Niej i rzekł: „Bądź pozdrowiona, pełna łaski, Pan z Tobą… Oto poczniesz i porodzisz Syna, któremu nadasz imię Jezus…”. Wtedy Maryja rzekła: Oto Ja służebnica Pańska, niech mi się stanie według twego słowa.
Z pism św. Gabriela:
Odpowiedz „fiat” na anielskie zwiastowanie, nie chciej naszej zguby; okaż nam miłość i miłosierdzie.
2. Nawiedzenie Świętej Elżbiety
Z Ewangelii (Łk 1, 39-41-43)
W owym czasie Maryja wybrała się w podróż… i poszła z pośpiechem do pewnego miasta w pokoleniu Judy. Weszła do domu Zachariasza i pozdrowiła Elżbietę… Elżbieta została napełniona Duchem Świętym i zawołała głośnym okrzykiem: Błogosławiona jesteś między niewiastami i błogosławiony owoc Twojego łona! …”.
Z pism św. Gabriela:
Służyłaś siostrze Elżbiecie. Ty zawsze wybierałaś ostatnie miejsce. Wyznaję, że żadne stworzenie nie uniżyło się bardziej niż Ty i że na świecie nie ma pokory większej od Twojej.
3. Narodzenie Pana Jezusa
Z Ewangelii (Łk 2, 4-7)
Gdy tam przebywali (w Betlejem), nadszedł dla Niej czas rozwiązania. Porodziła swego pierworodnego Syna, owinęła Go w pieluszki i położyła w żłobie, gdyż nie było dla nich miejsca w gospodzie.
Z pism św. Gabriela:
Niech Jezus narodzi się w waszych sercach; Niech Maryja swoimi modlitwami zachowa go tam na zawsze, a Józef, święci Aniołowie i pasterze niech mu towarzyszą i wstawiają się za tobą. niech Święta Rodzina ma nas pod swoją opieką.
4. Ofiarowanie Dzieciątka Jezus w świątyni
Z Ewangelii (Łk 2, 22)
Gdy nadszedł czas ich oczyszczenia według Prawa Mojżeszowego, przynieśli Go do Jerozolimy, aby Go przedstawić Panu, jak jest napisane w Prawie Pańskim…
Z pism św. Gabriela:
Skup wzrok na Jezusie i Maryi i zobacz, czy jest jakieś cierpienie, które może równać się Ich cierpieniu. Cierp dla nich z dobrym sercem, a oni będą wiedzieć, jak ci się odwdzięczyć. Czy cierpieli oni, ci, którzy byli królem i królową nieba, jeśli chcieli wejść do błogosławionego królestwa, jak powiedział o sobie Jezus Chrystus, a czy my nie chcielibyśmy cierpieć, nie powiem za nich, powiedzmy tak, ale dla naszego własnego dobra?
5. Odnalezienie Pana Jezusa
Z Ewangelii (Łk 2, 41-46)
A gdy miał dwanaście lat, udali się tam powtórnie, według zwyczaju. A gdy wrócili po skończonym święcie, został Jezus w Jerozolimie, a Rodzice Jego o tym nie wiedzieli. Po trzech dniach odnaleźli Go w Świątyni, siedzącego pośród nauczycieli.
Z pism św. Gabriela:
Moje życie jest nieustającą radością, dni, a raczej miesiące, mijają bardzo szybko i jest zbyt dobrze służyć Panu i Pani, którzy każdego dnia odpłacają swoim sługom tak dobrze, jak tylko mogą, a oprócz tego dostają wieczną zapłatę, którą – mam nadzieję – w swoim nieskończonym miłosierdziu zechcą nam dać.
TAJEMNICE ŚWIATŁA (czwartek )
1. Chrzest Pański
Z Ewangelii (Mk 1,9-11)
W owym czasie przyszedł Jezus z Nazaretu w Galilei i przyjął od Jana chrzest w Jordanie. A kiedy wychodził z wody, ujrzał rozwierające się niebiosa i Ducha jak gołębicę zstępującego na siebie. A z nieba rozległ się głos: „Tyś jest mój Syn umiłowany, w Tobie mam upodobanie”.
Z pism św. Gabriela:
Kończę, mówiąc, że i ja próbowałem tych rozrywek i zajęć, jakie może zaoferować nam zwodniczy świat. Mogę powiedzieć, że jedno pragnienie skierowane ku Jezusowi lub Maryi, błogosławionym przez nich, przynosi więcej pociechy niż tyle oszustw i nieszczęść tego świata.
2. Cud w Kanie galilejskiej
Z Ewangelii (J 2,1-5)
Trzeciego dnia odbyło się wesele w Kanie Galilejskiej, a Matka Jezusa była tam. Jezus i jego uczniowie również zostali zaproszeni na wesele. A gdy zabrakło wina, Matka Jezusa mówi do Niego: «Nie mają już wina». A Jezus odpowiedział: Kobieto, co mnie i tobie łączy? Mój czas jeszcze nie nadszedł. Matka mówi do sług: „Zróbcie wszystko, cokolwiek wam powie”.
Z pism św. Gabriela:
Ucieknij do Maryi, a jeśli wyjednała ci taką łaskę, wynagrodź jej w jakiś sposób, składając ofiarę ze wszystkiego u jej stóp, mówiąc jej: Oddaję ci wszystko: moją wiedzę, moich krewnych, moje dobra i wszystko. Wejdź pod jej płaszcz i ucieknij z nią.
3. Wezwanie do nawrócenia i głoszenie Królestwa Bożego
Z Ewangelii (Mk 1,14-15)
Po aresztowaniu Jana Jezus przyszedł do Galilei i głosił Ewangelię Bożą. Mówił: „Czas się wypełnił i bliskie jest królestwo Boże. Nawróćcie się i wierzcie w ewangelię”.
Z pism św. Gabriela:
Jak wielką łaską jest mieszkać w domu Bożym, jak dobrze Pan wie, jak odpłacić swoim sługom, nawet tutaj, w przeciwieństwie do świata. Moje życie jest nieustającą radością. Zbyt dobrze jest służyć Panu i Pani, którzy każdego dnia odpłacają swoim sługom tak dobrze, ponad wieczną zapłatę, którą – mam nadzieję – w swoim nieskończonym miłosierdziu zechcą nam przyznać.
4. Przemienienie na górze Tabor
Z Ewangelii (Łk 9,28-29)
Po upływie około ośmiu dni od tych przemówień Jezus wziął z sobą Piotra, Jana i Jakuba i wyszedł na górę, aby się modlić. A gdy się modlił, wygląd Jego twarzy się odmienił, a Jego odzienie stało się lśniąco białe.
Z pism św. Gabriela:
Zadowolenie i radość, które odczuwam w tych świętych murach, są niemal nie do opisania. Bądź pewien, mój ojcze, i wierz synowi, który mówi do ciebie z serca i ust, że nie oddałbym kwadransa przed naszą Pocieszycielką i naszą nadzieją, Najświętszą Maryją, za rok albo za tyle czasu, ile zechcesz, na rozrywki tego świata.
5. Ustanowienie Eucharystii
Z Ewangelii (Mt 26,26-28)
A gdy oni jedli, Jezus wziął chleb, odmówił błogosławieństwo, połamał go i dał uczniom, mówiąc: Bierzcie i jedzcie, „To jest moje ciało”. Potem wziął kielich i odmówiwszy dziękczynienie, dał im, mówiąc: Pijcie z niego wszyscy, bo to jest moja Krew Przymierza, która za wielu będzie wylana na odpuszczenie grzechów.
Z pism św. Gabriela:
Polecajcie mnie i każcie nieustannie polecać mnie Panu, szczególnie w ofiarach Mszy Świętej i Komuniach Świętych, bo nigdy nie zapomnę o was i o tych, którzy nieustannie i w sposób szczególny polecają mnie Panu.
TAJEMNICE BOLESNE ( wtorek i piątek )
1. Modlitwa Pana Jezusa w Ogrójcu
Z Ewangelii (Łk 22, 39-42)
I wyszedł, według zwyczaju swego, na Górę Oliwną. poszli za Nim także uczniowie. Gdy przyszedł na miejsce… oddalił się od nich na odległość jakby rzutu kamieniem, padł na kolana i modlił się tymi słowami: «Ojcze, jeśli chcesz, oddal ode mnie ten kielich! Jednak nie moja wola, lecz Twoja niech się stanie.
Z pism św. Gabriela:
Kto mógłby opisać ból, napięcie i cierpienie, jakie Jezus zniósł w ciągu kilku godzin… Spójrzcie na Jezusa w Ogrodzie Oliwnym, po rozstaniu ze swoją najsmutniejszą matką, jaki jest blady i drżący, z twarzą przy ziemi.
2. Biczowanie Pana Jezusa
Z Ewangelii (Mt 27, 24-26)
A gdy Piłat zobaczył, że nic nie osiąga, a wzburzenie raczej wzrasta, wziął wodę i umył ręce wobec tłumu. Następnie uwolnił im Barabasza, a Jezusa kazał ubiczować i wydał na ukrzyżowanie.
Z pism św. Gabriela:
Piłat uznał, że wszelkie wysiłki mające na celu uratowanie Jezusa są daremne, ale postanowił spróbować uspokoić tłum, skazując Jezusa na chłostę. Trudno sobie wyobrazić tak bolesną scenę… Krótko mówiąc, ciało Pana jest jedną raną, a mimo to nie zaprzestają brutalnej rzezi.
3. Ukoronowanie cierniem Pana Jezusa
Z Ewangelii (Mt 27, 28-30)
I rozebrali Go, i włożyli na Niego płaszcz szkarłatny, i uplótłszy wieniec z ciernia, włożyli Mu go na głowę, a w prawą rękę dali Mu trzcinę. Potem przyklękali przed Nim i szydzili z Niego, mówiąc: «Witaj, Królu Żydowski!»
Z pism św. Gabriela:
Patrząc na tego Boga miłości, tak dręczonego i wyszydzanego, którego jedynym celem jest, byśmy Go kochali, nie możesz być tak nielojalny, aby odmówić Mu naszej miłości. Kochający Pan już dawno umarłby pod ciężarem tylu różnorodnych mąk, ale aby pokazać nam swoje pragnienie i chęć cierpienia za nas, podtrzymuje siebie przy życiu swoją wszechmocą.
4. Droga Krzyżowa
Z Ewangelii (Mt 27, 31-32)
Zdjęli z Niego szatę, włożyli na Niego własne Jego ubranie i odprowadzili Go, aby Go ukrzyżować. Gdy wychodzili, spotkali pewnego człowieka z Cyreny, imieniem Szymon. Tego przymusili, żeby niósł krzyż.
Z pism św. Gabriela:
Jezus okazał prawdziwe współczucie, gdy po skazaniu niósł krzyż i wyruszył na Golgotę razem z innymi skazanymi ludźmi. Kilka kobiet, obserwując go, podchodziło do niego, płakało i narzekało na okrucieństwo jakie go spotyka. Ale jeśli oni płakali, to któż może opisać ból, jaki czuła jego Najświętsza Matka, gdy go poznała?
5. Ukrzyżowanie i śmierć Pana Jezusa
Z Ewangelii (Łk 23, 33-46)
Gdy przyszli na miejsce zwane Miejscem Czaszki, ukrzyżowali tam Jego i przestępców, jednego po prawej, drugiego po lewej stronie.
… Jezus zawołał donośnym głosem: Ojcze, w Twoje ręce powierzam ducha mojego. Powiedziawszy to, oddał ostatnie tchnienie.
Z pism św. Gabriela:
Przez grzech, o Jezu, sprowadziłem na Ciebie śmierć, ale z tego powodu nie chcę tracić nadziei na Twoje przebaczenie. Te rany mnie wzywają, te wyciągnięte ramiona zapraszają mnie, to zranione Serce oferuje mi bezpieczne schronienie.
TAJEMNICE CHWALEBNE ( środa i niedziela )
1. Zmartwychwstanie Pana Jezusa
Z Ewangelii (Mk 16, 6-8)
„Szukacie Jezusa z Nazaretu, Ukrzyżowanego. Zmartwychwstał, ale nie ma Go tu. To jest miejsce, gdzie go położyli. Teraz idźcie i powiedzcie Jego uczniom i Piotrowi, że udaje się przed wami do Galilei. Tam Go zobaczysz, tak jak Ci powiedział.
Z pism św. Gabriela
Jezus po trzech godzinach agonii, pochyliwszy głowę, oddaje swoją duszę Ojcu. Otwiera nam zatem drzwi Raju, które były na zawsze zamknięte; Przygotowuje dla nas królestwo niebieskie, w którym będziemy się radować na wieki.
2. Wniebowstąpienie
Z Ewangelii (Łk 24, 50-53)
Potem wyprowadził ich ku Betanii i podniósłszy ręce, błogosławił ich. Po udzieleniu im błogosławieństwa rozstał się z nimi i został uniesiony do nieba. I oddali Mu pokłon, i z wielką radością wrócili do Jerozolimy.
Z pism św. Gabriela:
To, co czyni jarzmo Pana radosnym, słodkim i łagodnym, to nadzieja, że z dnia na dzień, gdy tylko odrzucimy to nędzne ciało, bez dręczącej myśli o majątku, dzieciach czy czymkolwiek innym, co pozostanie, będziemy mogli cieszyć się Bogiem przez nieskończoną wieczność.
3. Zesłanie Ducha Świętego
Z Dziejów Apostolskich (Dzieje Apostolskie 2, 3-4)
I ukazały się im języki jakby z ognia, które się rozdzieliły i na każdym z nich spoczął jeden. I wszyscy zostali napełnieni Duchem Świętym, i zaczęli mówić innymi językami, tak jak im Duch poddawał.
Z pism św. Gabriela:
Wierzę, o moja Matko, że Ty jedna doskonale wypełniłaś przykazanie miłowania Boga całym sercem, całym umysłem i całą wolą; Od pierwszej chwili swego poczęcia umiłowałeś Boga bardziej niż wszystkich ludzi.
4. Wniebowzięcie NMP
Z Magisterium Kościoła (Lumen Gentium 62)
Wzięta do nieba, Maryja nie porzuciła swojej misji zbawienia, ale poprzez swoje liczne wstawiennictwo nieustannie wyjednuje nam dary wiecznego zbawienia.
Z pism św. Gabriela:
W chwili śmierci prawdziwi miłośnicy Maryi doznają pocieszenia i spokojnie oddalają się od swoich bliskich i świata; myślą, że naprawdę posiądą obiekt swojej szczerej miłości i że będą w jego obecności wiecznie szczęśliwi.
5. Ukoronowanie NMP
Z Apokalipsy (Obj. 12, 1)
Potem wielki znak się ukazał na niebie: Niewiasta obleczona w słońce i księżyc pod jej stopami, a na jej głowie wieniec z gwiazd dwunastu.
Z pism św. Gabriela:
Maryja jest kochająca, wierna i stała; nigdy nie daje się pokonać w miłości, zawsze pozostaje górą. W chwilach niebezpieczeństwa przychodzi natychmiast, aby cię wyzwolić, pociesza cię, gdy jesteś strapiony, podnosi cię, gdy jesteś chory, pomaga ci, gdy jesteś w potrzebie.
Gdy tylko Maryja dostrzega serce, które pragnie Ją kochać, natychmiast interweniuje, otwiera przed Nim serce swego miłosierdzia, pociesza je, a nawet mu służy, towarzysząc mu w tym krótkim czasie, który zmierza ku wieczności.
Witaj Królowo
LITANIA LORETAŃSKA
Kyrie eleison, Christe eleison, Kyrie eleison.
Chryste, usłysz nas. Chryste, wysłuchaj nas.
Ojcze z nieba, Boże, – zmiłuj się nad nami.
Synu, Odkupicielu świata, Boże,
Duchu Święty, Boże,
Święta Trójco, Jedyny Boże,
Święta Maryjo, – módl się za nami.
Święta Boża Rodzicielko,
Święta Panno nad pannami,
Matko Chrystusowa,
Matko Kościoła,
Matko miłosierdzia,
Matko łaski Bożej,
Matko nadziei,
Matko nieskalana,
Matko najczystsza,
Matko dziewicza,
Matko nienaruszona,
Matko najmilsza,
Matko przedziwna,
Matko dobrej rady,
Matko Stworzyciela,
Matko Zbawiciela,
Panno roztropna,
Panno czcigodna,
Panno wsławiona,
Panno można,
Panno łaskawa,
Panno wierna,
Zwierciadło sprawiedliwości,
Stolico mądrości,
Przyczyno naszej radości,
Przybytku Ducha Świętego,
Przybytku chwalebny,
Przybytku sławny pobożności,
Różo duchowna,
Wieżo Dawidowa,
Wieżo z kości słoniowej,
Domie złoty,
Arko przymierza,
Bramo niebieska,
Gwiazdo zaranna,
Uzdrowienie chorych,
Ucieczko grzesznych,
Pociecho migrantów,
Pocieszycielko strapionych,
Wspomożenie wiernych,
Królowo Aniołów,
Królowo Patriarchów,
Królowo Proroków,
Królowo Apostołów,
Królowo Męczenników,
Królowo Wyznawców,
Królowo Dziewic,
Królowo Wszystkich Świętych,
Królowo bez zmazy pierworodnej poczęta,
Królowo Wniebowzięta,
Królowo Różańca świętego,
Królowo rodzin,
Królowo pokoju,
Królowo Polski,
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata,
– przepuść nam, Panie.
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata,
– wysłuchaj nas, Panie.
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata,
– zmiłuj się nad nami.
K.: Módl się za nami, Święta Boża Rodzicielko.
L.: Abyśmy się stali godnymi obietnic Chrystusowych.
MÓDLMY SIĘ
K.: Boże, Ty wzbudziłeś w św. Pawle od Krzyża wielkie umiłowanie Męki Twojego Syna, spraw, abyśmy wsparci jego przykładem i wstawiennictwem, nie wahali się przyjąć naszego Krzyża. Boże, Ty nauczyłeś św. Gabriela pilnie rozmyślać nad cierpieniami Twojej najsłodszej Matki i za Jej pośrednictwem uczciłeś go wspaniałością cudów: spraw, abyśmy za jego wstawiennictwem i przykładem zjednoczyli się z płaczem Twojej Matki i zostali zbawieni przez jej macierzyńskie wstawiennictwo. Ty, który jesteś Bogiem, który żyjesz i królujesz na wieki wieków.
L.: Amen.
OSTATNIE BŁOGOSŁAWIEŃSTWO
K.: Przez wstawiennictwo Najświętszej Marii Panny, Najświętszej Maryi Panny, świętego Gabriela Bolesnego i wszystkich aniołów niebieskich, niech nas błogosławi Bóg Wszechmogący, Ojciec, Syn i Duch Święty.
L.: Amen.